Stanąć twarzą w twarz z Yyrkoonem. Zemścić się na nim i połączyć się wreszcie z Cymoril. Rozumiem to. A jednak wciąż... Śmiech Elryka był głośny i chrapliwy. Niepokoisz się o moje dobre samopoczucie jak Tanglebones. Nie potrzebuję dwóch piastunek, Panie Smoczych Jaskiń. Dyvim Tvar uśmiechnął się z wysiłkiem. Masz rację. Cóż, modlę się, by ten czarodziejski statek... Co to jest? Wskazał palcem przed siebie. Coś poruszyło się w tamtym lesie. Zupełnie jakby drzewa pochylały się pod uderzeniami wiatru, a przecież pogoda była bezwietrzna. Elryk spojrzał we wskazanym kierunku. Dobrze widzisz. Ciekawe czy... I wówczas zobaczyli, że ziemia w dole zaczyna falować i coś wyłania się z lasu. Migotało z dala bielą, błękitem i czernią. Zbliżało się. Żagiel powiedział Dyvim Tvar. Sądzę, że to twój okręt, panie. Tak szepnął Elryk, wychylając się z galerii. Przygotuj się, Dyvim Tvar. Do popołudnia powinniśmy wyruszyć z Imrryru.

(Reklama: )